Okres starości bez bólu

Z wiekiem nasi Milusińscy mają coraz większe problemy z poruszaniem się i utrzymaniem prawidłowej masy ciała. Zauważamy, że wstawanie stanowi coraz to większe wyzwanie, a spacery przynoszą ból. Zwierzę przestaje być szczęśliwe, a jego komfort życia znacznie spada.

Na szczęście, jako właściciele jesteśmy w stanie osiągnąć etap, w którym nasz pupil przeżywa szczęśliwą starość, bez bólu.

Jedną z czynności, jaką możemy wykonać są coroczne badania krwi oraz minimum raz do roku wizyta u lekarza weterynarii, który prawidłowo oceni stan zdrowia. Wizyty nie powinny odbywać się tylko w przypadku, gdy mija nam termin szczepienia lub gdy problem zaczyna narastać. Wczesna reakcja skutkuje postawieniem prawidłowej diagnozy oraz przyspieszeniem leczenia.

Następnie istotne jest żywienie zwierząt. Karma powinna być wysokiej jakości, a ilość dostosowana do masy ciała zwierzęcia. Wiele producentów ma w swojej ofercie karmy dla seniorów, która ma w swoim składzie mniej tłuszczu i cholesterolu, białka, fosforu, a także sodu.

Jeśli jesteśmy w stanie wymacać żebra, a wcięcie w talii jest widoczne, wtedy mamy pewność, że masa ciała naszego pupila jest prawidłowa. 

Ważne jest też również to, ponieważ otyłość powoduje wiele skutków ubocznych, m.in. cukrzycę, nadciśnienie, problemy ze stawami itp.

Aktywność fizyczna jest bardzo ważna, aby utrzymać naszego staruszka w zdrowiu. Ćwiczenia o niskiej intensywności, takie jak pływanie i częste spacery na smyczy, powinny być wykonywane konsekwentnie, codziennie. Lekkie ćwiczenia obciążeniowe pomagają w stymulacji metabolizmu chrząstki i poprawiają jej odżywienie. Mięśnie służą jako amortyzatory dla stawów, dlatego wzmocnienie mięśni okołostawowych pomaga chronić stawy. Dzięki temu można zaobserwować pozytywne efekty uboczne takie jak poprawę funkcjonowania, redukcję bólu oraz mniejsze zapotrzebowanie na leki.

Starsze psy i koty nie powinny przebywać na dworze, gdy jest zimno i wilgotno, tylko w suchym i ciepłym pomieszczeniu. Dbajmy o to, by legowisko naszego pupila było zawsze miękkie. Dodatkowo koc z obiegiem ciepłej wody pod posłaniem zapewni ciepło i zapobiegnie porannej sztywności. Powinniśmy zapewnić dobre podłoże, które zapobiegnie ślizganiu się i upadaniu. Nie zmuszajmy naszych staruszków do wchodzenia po schodach. Stosujmy rampy ułatwiające podnoszenie łap.

Opieka fizjoterapeutyczna skupia się na układzie nerwowym i mięśniowo-szkieletowym.

W organizmie zwierząt zachodzą następujące zmiany:

  • utrata masy mięśniowej i kostnej, przez zmniejszenie liczby komórek mięśniowych i kostnych
  • zmniejszona funkcja mięśni z powodu postępującego włóknienia, atrofii i utraty włókien mięśniowych oraz zmniejszonego transportu tlenu do mięśni
  • zmniejszone wchłanianie wapnia powodujące utratę składników mineralnych z kości
  • degeneracja choroba stawów i otyłość potęgujące efekty artrozy
  • osteoporoza lub ubytek kości mogące mieć wpływ na gojenie złamań
  • spowolnione tworzenie kostniny powodujące, że złamania zrastają się dłużej
  • złośliwe nowotwory kości: kostniaokomięsaki, chęstniakomięsaki, włókniakomięsaki, naczyniakomięsaki krwionośne.
  • Zaburzenia funkcji poznawczych – nietrzymanie moczu i kału, zaburzenia cyklu snu/czuwania, brak zainteresowania jedzeniem lub otoczeniem, nierozpoznawanie znajomych ludzi lub miejsc.

Możemy pomóc stosując specjalne leki znoszące ból. Należy pamiętać, że w starszym wieku u zwierząt występują częstsze komplikacje ze strony układu pokarmowego, a metabolizm wielu leków jest spowolniony. Aby zmniejszyć ból można stosować ciepłe lub zimne okłady. Fizjoterapeuta dla zwierząt może zastosować elektroterapię TENS, która doskonale sprawdza się w przypadku problemów neurologicznych oraz bólowych. Dzięki przenośnym aparatom, możliwa jest terapia domowa. Można również zastosować masaż, który pomaga w kontroli bólu.

Pamiętajmy! Musimy obserwować naszych Milusińskich. Sprawdzać, czy nastąpiły zmiany w spożyciu wody lub jedzenia, nagła utrata masy ciała, nietypowe oddawania moczu lub kału, zmiana w poziomie aktywności, wymioty lub biegunka, kasłanie czy kichanie. Wszystkie wyżej wymienione objawy mogą świadczyć o postępującej chorobie.